رفتن به مطلب
انجمن گرافیک ایران

hpvdarman

Members
  • تعداد ارسال ها

    165
  • تاریخ عضویت

  • آخرین بازدید

تمامی مطالب نوشته شده توسط hpvdarman

  1. کرم را دو بار در روز (صبح و عصر) یا طبق دستور پزشک استفاده کنید. مقدار کمی از آن را روی انگشت خود بمالید (تقریباً 2.5 سانتی متر) و کرم را درست داخل مقعد قرار دهید. ممکن است برای استفاده از پماد از یک پوشش انگشت مانند دستکش یکبار مصرف لاتکس استفاده شود. عوارض پماد دیلتیازم این عوارض جانبی رایج دیلتیازم در 1 نفر از 100 نفر رخ می دهد. آنها معمولاً خفیف هستند و دوام زیادی ندارند. کارهایی وجود دارد که می توانید برای مقابله با آنها انجام دهید: دست‌ها، مچ پا یا پاهای متورم سردرد احساس سرگیجه و سبکی سر احساس خستگی، ضعف و به طور کلی ناخوشی احساس گرما (گرگرفتگی) و قرمزی پوست خارش یا سوزش روی پوستی که از کرم یا پماد استفاده می کنید دل درد سوء هاضمه یبوست عوارض جانبی جدی عوارض جانبی جدی پس از مصرف دیلتیازم نادر است و در کمتر از 1 نفر از هر 10000 نفر رخ می دهد. مصرف دیلتیازم را متوقف کنید و با پزشک تماس بگیرید اگر: احساس درد شدید در معده سفیدی چشم‌ های شما زرد شده، یا پوست تغییر رنگ میدهد، اگرچه این عارضه ممکن است در پوست قهوه‌ ای تیره کمتر آشکار باشد. این عارضه همچنین می‌تواند نشانه مشکلات کبدی باشد. ضربان قلب به طور قابل توجهی بالا رفته و تپش قلب میگیرید. پماد دیلتیازم برای هموروئید یا بواسیر برای ترومبوز شدن هموروئید خارجی سه بار در روز استفاده شود. مقداری به اندازه نخود را روی برآمدگی و داخل راست روده قرار دهید. مصرف آن را ادامه دهید تا برآمدگی برطرف شود. هموروئید رگ های خونی متورم در ناحیه رکتوم است که می تواند باعث خارش، درد و خونریزی شود. پماد دیلتیازم برای شقاق مقعدی پماد دیلتیازم دارویی است که معمولا برای درمان شقاق مزمن مقعد استفاده می شود. شقاق مقعدی یک بریدگی کوچک در پوشش مقعد است که می تواند باعث درد، خونریزی و ناراحتی در حین اجابت مزاج شود. هنگام استفاده از پماد دیلتیازم برای شقاق مقعد، معمولاً به طور مستقیم روی ناحیه آسیب دیده اطراف دهانه مقعد استفاده می شود. این پماد معمولاً دو تا سه بار در روز به مدت چند هفته استفاده می شود، همانطور که دکتر شقاق تجویز کرده است. مهم است که دستورالعمل های پزشک خود را به دقت دنبال کنید و برای دستیابی به بهترین نتایج از دارو طبق دستورالعمل استفاده کنید. بیشتر بخوانید در کلینیک اچ پی وی
  2. زمانی که توده بواسیر یا هموروئید درد می گیرد، کاری که باید قبل از مراجعه به دکتر هموروئید در خانه انجام دهید، استفاده از مسکن برای درد بواسیر و تسکین فوری آن است. زیرا این درد معمولا باعث یبوست شدید شده که برای سلامت دستگاه گوارش به هیچ عنوان خوب نیست. همچنین میتواند باعث شدیدتر شدن درد هموروئید شود یا خونریزی از راست روده (رکتوم) را به همراه داشته باشد. این داروها در 2 دسته بدون نسخه OTC و نسخه ای قرار می گیرند. که در ادامه انواع مسکن های قوی و فوری برای تسکین درد هموروئید را بررسی میکنیم. مطلب پیشنهادی» لیزر هموروئید چگونه است؟ مسکن بواسیر چیست؟ قبل از استفاده از هرگونه دارو، بهتر است بدانید که با انجام کارهای کوچکی که قبلا به آنها هیچ توجهی نداشتید، می توانید درد بواسیر خود را تسکین دهید. این فعالیت های کوچک و روزمره شامل موارد زیر می شوند: کرم ها و پمادهای بدون نسخه: معمولا برای تسکین علائم هموروئید مانند درد، خارش و تورم استفاده می شوند. این داروها اغلب حاوی موادی مانند هیدروکورتیزون یا لیدوکائین بوده که می توانند به کاهش التهاب و رفع ناراحتی در صورت استفاده مستقیم روی ناحیه آسیب دیده کمک کند. برای استفاده از این کرم یا پماد ها با یک متخصص مشورت کرده و لایه های نازکی روی بواسیر خود بمالید. حمام سیتز: یکی دیگر از روتین های موثر برای تسکین درد هموروئید است. حمام سیتز شامل قرار دادن ناحیه مقعد در آب گرم به مدت 10 تا 15 دقیقه چندین بار در روز است. این کار می تواند به کاهش درد و تورم کمک کرده و به تدریج باعث بهبودی شود. می توانید از یک لگن حمام سیتز استفاده کنید که روی توالت فرنگی قرار می گیرد. یا به سادگی یک تشت حمام را با آب گرم پر کرده و به آن نمک اپسوم یا جوش شیرین اضافه کنید. این کار می تواند اثرات تسکین دهنده حمام سیتز را افزایش دهد. ایجاد تغییرات در رژیم غذایی: یک رژیم غذایی سالم علاوه بر اینکه درد بواسیر را درمان میکند، همچنین باعث میشود ورم یا گوشت اضافه در مقعد ایجاد نشود. خوردن یک رژیم غذایی با فیبر بالا و غنی از میوه ها، سبزیجات، غلات کامل و حبوبات می تواند حرکات منظم روده را تقویت کرده و از پیش آمدن یبوست که هموروئید را بدتر می کند، جلوگیری کند. نوشیدن آب زیاد و پرهیز از غذاهای فرآوری شده، چربی زیاد، حاوی مواد نگهدارنده، الکل و کافئین نیز می تواند به حفظ هضم سالم و کاهش فشار در حین حرکات روده کمک کند. درمان های موضعی: این روش شامل استفاده از میوه ها یا گیاهان دارویی است. مانند عصاره فندق، آلوئه ورا، و سرکه سیب. که در صورتی که روی ناحیه به طور مستقیم اعمال شوند، درد را از بین می برند. عصاره فندق دارای خواص قابض بوده که می تواند به کوچک شدن رگ های خونی متورم کمک کند، در حالی که آلوئه ورا اثرات تسکین دهنده و ضد التهابی دارد. سرکه سیب بیشتر برای رفع خارش کاربرد دارد. برای استفاده از این روشهای ساده، کافی است مقدار کمی از آن را روی یک تکه پنبه یا پد بمالید و چند بار در روز آن را به آرامی روی توده بمالید که مانند مسکن بواسیر عمل کند. مطلب پیشنهادی» دکتر بواسیر در تهران مسکن قوی برای درد بواسیر انواع مسکن فوری درد بواسیر که اثر قوی داشته باشند عبارتند از: پماد های بی حس کننده موضعی حاوی لیدوکائین یا بنزوکائین داروهای مسکن خوراکی مانند استامینوفن (تیلنول) یا ایبوپروفن (ادویل) و ژلوفن استروئیدهای موضعی قوی برای التهاب و تسکین درد داروهای مسکن تجویزی مانند هیدروکودون یا اکسی کدون (برای درد شدید) https://cliniczarei.com/articles/مسکن-بواسیر/
  3. در حقیقت خود زگیل های تناسلی قابل انتقال نیستند. بلکه ویروس ناشی از ایجاد زگیل های تناسلی است که قابل انتقال است. به این ویروس اچ پی وی HPV یا پاپیلومای انسانی گفته میشود. دقیقا به همین دلیل است که برخی از زنان و مردان آلوده به ویروس ممکن است زگیل داشته یا نداشته باشند. زیرا ویروس اچ پی وی در بدن هر فرد به یک شکل نمایان میشود. در این مقاله تمام راه های انتقال زگیل تناسلی را بررسی میکنیم. راه های انتقال زگیل تناسلی بر خلاف سایر بیماری های مقاربتی که اغلب از طریق تماس با مایعات آلوده (یعنی خون یا مایع منی) منتقل می شوند، ویروس HPV می تواند تنها از طریق تماس پوستی منتقل شده و حتما از طریق خون یا مایعات بدن منتقل نمی شود. بنابراین هر کسی که تماس جنسی پوست به پوست داشته باشد در معرض خطر عفونت HPV است. راه های انتقال زگیل تناسلی در ۲ دسته قرار میگیرند: جنسی – تناسلی غیر جنسی (بدون تماس تناسلی) توجه کنید که در طول رابطه جنسی، خراش و زخم های کوچک، بریدگی‌ها یا ساییدگی‌هایی که باعث ایجاد منافذ ریز در پوست شده اند، احتمال انتقال HPV را افزایش می‌ دهند. انتقال زگیل تناسلی از طریق رابطه جنسی این ویروس می تواند روی پوست نزدیک اندام های جنسی یا داخل اندام تناسلی نهفته باشد. فرد می تواند ویروس را از طریق رابطه جنسی واژینال، مقعدی و دهانی منتقل کند. برای اینکه این نوع انتقال اتفاق بیفتد، یک بار هم کافی است که زن یا مرد تجربه رابطه مقعدی، واژینال یا دهانی داشته باشد. (حتما با داشتن رابطه پشت سرهم اتفاق نمی افتد و در یک بار تماس نیز منتقل میشود). مواردی که باید به آنها توجه کنید: افرادی که رابطه یا مالش تناسلی نداشته باشند، اچ پی وی نمی گیرند. علت ۹۹% عفونت شدید رحم که منجر به سرطان دهانه رحم میشوند، ویروس اچ پی وی هستند. بهترین روش برای کاهش انتقال شانس ابتلا به HPV محدود کردن تعداد شرکای جنسی و داشتن رابطه با یک فرد مطمئن است. در صورتی که ویروس پاپیلوما انسانی از نوع کم خطر بوده و دختر یا پسر نیز با یک فرد مطمئن رابطه داشته باشد، طی ۸ ماه میتواند ضعیف شده و از بین برود. news-medical.net بیان میکند؛ A person may not know they have the infection as it often shows no physical signs. They can easily pass it on to a new partner. ممکن است فرد نداند که به عفونت مبتلا شده است زیرا اغلب علائم فیزیکی نشان نمی دهد. آنها به راحتی می توانند آن را به یک شریک جدید منتقل کنند. انتقال زگیل تناسلی از طریق بوسیدن این ویروس همچنین می تواند از طریق بوسیدن با دهان باز منتقل شود. برای تشخیص دقیق زائده ها حتما به دکتر زگیل تناسلی مراجعه کنید. زگیل تناسلی از چه راهی منتقل میشود؟ زگیل ها را می توان از طریق روش های مختلف درمان کرد، اما به بیماران توصیه می شود تا زمان بهبودی کامل سیستم ایمنی از تماس جنسی خودداری کنند. پس از این، بیمار نیز باید مراقب باشد و چند ماه پس از آن از کاندوم استفاده کند تا از انتشار هر گونه ویروس اچ پی وی باقیمانده در بدن به شریک زندگی خود جلوگیری کند. https://jarahlaser.com/مقالات/انتقال-زگیل-تناسلی/
  4. هموروئید یک بیماری شایع نشیمنگاهی است که میلیون ها نفر را در سراسر جهان درگیر کرده است. بواسیرهای داخلی و خارجی زمانی رخ می دهند که وریدهای راست روده یا مقعد متورم و ملتهب شده که منجر به ناراحتی و درد می شود. انواع مختلفی از هموروئید وجود دارد که هر کدام مجموعه ای از علائم و برنامه های درمانی خاص خود را دارند. در این مطلب، انواع مختلف هموروئید، علائم آنها و روش های مختلف درمانی موجود را بررسی خواهیم کرد. فهرست مطالب انواع هموروئید دو نوع اصلی هموروئید وجود دارد: داخلی و خارجی. هموروئید داخلی در داخل راست روده ایجاد می شود، در حالی که هموروئید خارجی در اطراف قسمت بیرونی مقعد ایجاد می شود. بواسیر داخلی معمولاً بدون درد است اما می تواند باعث خونریزی در حین اجابت مزاج شود. از طرف دیگر، هموروئید خارجی می تواند دردناک باشد و ممکن است باعث خارش یا تحریک شود. بواسیر یا هموروئید خارجی چیست؟ بواسیر خارجی یا هموروئید بادکرده بیرونی که در انگلیسی External Hemorrhoids نامیده می شود؛ همان عروق خونی متورم یا واریسی در ناحیه مقعد است، که در اثر اعمال فشار بیش از اندازه ایجاد می شود. در صورتی که بر روی این عروق بیرون زده از مقعد فشار وارد شود، درون آنها خون تجمع کرده، و اصطلاحاً هموروئید ترومبوزه روی می دهد. یا به بیانی دیگر در صورتی که درون هموروئید، لخته خون ایجاد شود، فتق ترومبوز روی می دهد. این وضعیت خطرناک نیست اما می تواند به شدت دردناک باشد. بواسیر داخلی چیست؟ هموروئید داخلی رگ های خونی متورم داخل راست روده هستند. آنها یک بیماری شایع هستند و می توانند به دلیل افزایش فشار در قسمت تحتانی رکتوم رخ دهند که می تواند توسط عوامل مختلفی ایجاد شود، از جمله: زور زدن در حین حرکات روده: این می تواند به دلیل یبوست یا اسهال رخ دهد که می تواند به وریدهای رکتوم فشار وارد کند و منجر به ایجاد هموروئید شود. نشستن طولانی مدت: نشستن طولانی مدت، به ویژه در توالت، می تواند در ایجاد هموروئید نقش داشته باشد. چاقی: اضافه وزن یا چاقی می تواند فشار وارده بر سیاهرگ های رکتوم را افزایش داده و منجر به تشکیل هموروئید شود. بارداری: افزایش فشار روی شکم و تغییرات هورمونی در دوران بارداری می تواند باعث ایجاد هموروئید شود. رژیم غذایی کم فیبر: رژیم غذایی کم فیبر می تواند منجر به یبوست شود که می تواند به ایجاد هموروئید کمک کند. https://zoomlife.ir/health/2571-symptoms-of-hemorrhoids-cliniczarei.html
  5. بیماری بواسیر یا هموروئید یکی از بیماریهای نشیمنگاهی-مقعدی بوده که میتواند سایر اعضای بدن را مانند لگن نیز درگیر کند. در این میان ممکن است بیماران این سوال را داشته باشند که آیا بواسیر باعث کمر درد میشود؟ در ادامه نحوه اثرگذاری توده هموروئید خارجی و داخلی را بر قسمت های مختلف بدن به خصوص “کمر” بررسی خواهیم کرد. چگونه بواسیر باعث کمر درد میشود؟ بواسیر یک بیماری زمینه ای لگنی است که باید مورد توجه قرار گیرد. هموروئید ترومبوزه داخلی یا خارجی ممکن است شدیدتر شود و برای برداشتن نیاز به جراحی داشته باشد. در نتیجه درد شدیدی در کمر و لگن پخش شده و ممکن است تا مدت ها باقی بماند. در نتیجه بهترین کار پیشگیری از ایجاد خود بیماری بواسیر است. همچنین احساس سنگینی پاها، احساس سوزش، تورم، بی قراری پا، ضربان و گزگز زمانی که به هموروئید مبتلا هستید، ممکن است به وجود بیایند. در برخی بیماران هیچ دلیلی وجود ندارد که ثابت کند هموروئید می تواند مستقیماً باعث درد لگن شود. بدون افتادگی شدید یا دفع شدید مدفوع، درد هموروئیدی معمولاً به ناحیه رکتوم محدود می شود. مطلب پیشنهادی: لیزر هموروئید چگونه است؟ آیا هموروئید می تواند باعث درد عصبی در پاها شود؟ healthmatch.io بیان میکند؛ این ایده که درد هموروئید به پاها می رسد هنوز مورد بحث است. هیچ شواهد قطعی مبنی بر اینکه هموروئید باعث درد عصبی در پاها می شود وجود ندارد، پس چرا برخی افراد بر این باورند که این امکان وجود دارد؟ https://cliniczarei.com/articles/کمردرد-بواسیر/
  6. دستگاه گوارش در شکم قرار دارد و از اندام های مختلفی تشکیل شده است که با هم کار می کنند تا غذا را تجزیه کنند، مواد مغذی را جذب کنند و مواد زائد را از بدن دفع کنند. اعضای اصلی دستگاه گوارش عبارتند از: دهان، مری، معده، روده کوچک، روده بزرگ (کولون)، رکتوم و مقعد. نقش دستگاه گوارش پردازش غذا و تبدیل آن به انرژی قابل استفاده و مواد مغذی ضروری برای بدن است. این فرایند از دهان شروع می شود، جایی که غذا جویده می شود و با بزاق مخلوط می شود. سپس از مری به معده می رود و در آنجا بیشتر توسط اسیدها و آنزیم های معده تجزیه می شود. بیماری های رایج مقعد و ارتباط آنها با تغذیه 1. هموروئید هموروئید وریدهای متورم رکتوم یا مقعد هستند که می توانند باعث درد، خارش و خونریزی در حین اجابت مزاج شوند. رژیم غذایی کم فیبر و غذاهای فرآوری شده زیاد می تواند به یبوست کمک کند، که یک عامل خطر رایج برای هموروئید است. با گنجاندن بیشتر غذاهای غنی از فیبر در رژیم غذایی، افراد می توانند حرکات منظم روده را تقویت کرده و خطر ابتلا به هموروئید را کاهش دهند. علاوه بر این، هیدراته ماندن و اجتناب از زور زدن در حین حرکات روده می تواند به جلوگیری از بدتر شدن علائم هموروئید کمک کند. 2. شقاق مقعد شقاق مقعدی پارگی های کوچکی در پوشش مقعد است که می تواند باعث درد، خونریزی و ناراحتی در حین اجابت مزاج شود. رژیم غذایی فاقد فیبر می تواند منجر به مدفوع سفت شود که به سختی دفع می شود و خطر ایجاد شقاق مقعدی را افزایش می دهد. مصرف انواع غذاهای غنی از فیبر می تواند به نرم شدن مدفوع کمک کند و حرکات روده را راحت تر کند و فشار روی ناحیه مقعد را کاهش دهد. از جمله منابع چربی های سالم مانند آووکادو، آجیل و روغن زیتون نیز می تواند با کاهش التهاب در دستگاه گوارش، از بهبود شقاق مقعدی کمک کند. 3. آبسه مقعد آبسه مقعد تجمع دردناکی از چرک در نزدیکی مقعد است که می تواند در اثر عفونت در غدد مقعد ایجاد شود. در حالی که تغذیه ممکن است به طور مستقیم باعث آبسه مقعدی نشود، رژیم غذایی سرشار از قند و غذاهای فرآوری شده می تواند سیستم ایمنی بدن را تضعیف کرده و خطر عفونت را افزایش دهد. خوردن یک رژیم غذایی متعادل و غنی از ویتامین ها و مواد معدنی می تواند از عملکرد سیستم ایمنی حمایت کرده و به جلوگیری از عفونت هایی که ممکن است منجر به آبسه مقعدی شود کمک کند. از جمله غذاهای غنی از پروبیوتیک مانند ماست، کفیر و کلم ترش نیز می تواند تعادل سالم باکتری های روده را تقویت کند و خطر عفونت های دستگاه گوارش را کاهش دهد. 4. سرطان مقعد سرطان مقعد یک بیماری نادر اما جدی است که می تواند در بافت های مقعد ایجاد شود. در حالی که تغذیه به تنهایی نمی تواند از سرطان مقعد جلوگیری کند، رژیم غذایی سرشار از میوه ها، سبزیجات و غلات کامل می تواند آنتی اکسیدان ها و مواد مغذی مهمی را فراهم کند که از عملکرد کلی سیستم ایمنی حمایت کرده و التهاب را در بدن کاهش می دهد. پرهیز از سیگار کشیدن، مصرف زیاد الکل و گوشت های فرآوری شده نیز می تواند به کاهش خطر ابتلا به سرطان مقعد کمک کند. غربالگری منظم برای سرطان مقعد برای افراد در معرض خطر بالاتر توصیه می شود، مانند کسانی که سابقه عفونت HPV یا زگیل مقعدی دارند. نتیجه در نتیجه، تغذیه نقش حیاتی در حفظ سلامت مطلوب مقعد و پیشگیری از بیماری‌های رایج مقعدی دارد. با مصرف یک رژیم غذایی متعادل و غنی از فیبر، ویتامین و مینرال ها، افراد می توانند از هضم مناسب حمایت کنند، التهاب در دستگاه گوارش را کاهش دهند و بهزیستی کلی را ارتقا دهند. انتخاب رژیم غذایی سالم، هیدراته ماندن و اجتناب از مصرف بیش از حد غذاهای فرآوری شده می تواند به پیشگیری از بیماری هایی مانند هموروئید، شقاق مقعد، آبسه مقعد و سرطان مقعد کمک کند. مشاوره با یک ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی یا متخصص تغذیه میتواند راهنمایی شخصی در مورد چگونگی بهبود تغذیه برای سلامت مقعد ارائه دهد. به یاد داشته باشید، یک رژیم غذایی سالم کلیدی برای داشتن بدنی سالم است! https://nasrnews.ir/detail/113842/چگونه-با-تغذیه-مناسب-از-بیماری-های-مقعدی-جلوگیری-کنیم؟
  7. مراقبت پس از عمل فیستول مقعدی جنبه مهمی از روند بهبودی است، زیرا نقش مهمی در تضمین بهبودی مناسب و جلوگیری از عوارض دارد. پس از جراحی فیستول مقعدی، بیماران باید دستورالعمل‌های خاصی را رعایت کنند تا بهبودی در زمان کمی اتفاق بیفتد و خطر عفونت را کاهش دهند. در اینجا چند نکته کلیدی برای مراقبت های بعد از عمل وجود دارد: مراقبت از زخم: مراقبت مناسب از زخم در پیشگیری از عفونت و ارتقاء التیام پس از جراحی فیستول مقعد ضروری است. بیماران باید ناحیه جراحی را همیشه تمیز و خشک نگه دارند. محل را به آرامی با آب و صابون ملایم بشویید و مراقب باشید که زخم را به شدت مالش ندهید. محل را با یک حوله تمیز خشک کنید تا تحریک نشود. از استفاده از مواد شیمیایی تحریک کننده یا محصولات معطر بر روی زخم خودداری کنید، زیرا این مواد می توانند بافت حساس را تحریک کرده و روند بهبود را کاهش دهند. مدیریت درد: مدیریت درد یکی از جنبه های مهم مراقبت های بعد از عمل جراحی فیستول مقعدی است. بیماران ممکن است ناراحتی یا درد را به دنبال این عمل تجربه کنند که می توان با داروهای مسکن تجویز شده آن را مدیریت کرد. برای اطمینان از تسکین درد مقعدی کافی، مصرف داروهای مسکن طبق دستور پزشک ضروری است. اگر داروهای تجویز شده تسکین کافی ایجاد نمیکند، برای گزینه های جایگزین با ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی خود مشورت کنید. قرار دادن کمپرس یخ در ناحیه جراحی می تواند به کاهش تورم و کاهش درد کمک کند. حتما کیسه یخ را در پارچه یا حوله بپیچید تا از تماس مستقیم با پوست که می تواند باعث سرمازدگی شود جلوگیری شود. ملاحظات رژیم غذایی: پیروی از یک رژیم غذایی با فیبر بالا برای بیمارانی که پس از جراحی فیستول مقعدی بهبود می یابند، بسیار مهم است. رژیم غذایی غنی از فیبر می تواند به جلوگیری از یبوست کمک کند، که می تواند به محل جراحی فشار وارد کند و روند بهبودی را مختل کند. حفظ آب بدن با نوشیدن مقدار زیادی آب در طول روز ضروری است. از الکل و کافئین پرهیز کنید، زیرا این مواد می توانند بدن را کم آب کرده و روند بهبودی را مختل کنند. ترکیب غذاهای سرشار از فیبر مانند میوه ها، سبزیجات، غلات کامل و حبوبات می تواند به تنظیم حرکات روده و ارتقای سلامت کلی گوارش کمک کند. محدودیت فعالیت جسمانی: بیماران باید در چند هفته اول پس از جراحی فیستول مقعدی از بلند کردن اجسام سنگین یا فعالیت بدنی شدید خودداری کنند. درگیر شدن در چنین فعالیت‌هایی می‌تواند استرس بی‌موردی را بر محل جراحی وارد کند و بهبودی را به تاخیر بیاندازد. پیاده روی کوتاه مدت می تواند به تقویت گردش خون و جلوگیری از لخته شدن خون کمک کند، اما بیماران باید از نشستن یا ایستادن زیاد برای دوره های طولانی خودداری کنند. رعایت توصیه های جراح در مورد محدودیت های فعالیت و از سرگیری تدریجی فعالیت های عادی طبق توصیه ضروری است. قرارهای بعدی: قرار ملاقات های منظم برای پیگیری با جراح برای نظارت بر پیشرفت بهبودی و رسیدگی به هرگونه نگرانی که ممکن است بعد از عمل ایجاد شود ضروری است. در طول قرار ملاقات های بعدی، جراح شما محل جراحی را معاینه می کند، پیشرفت بهبودی را ارزیابی می کند و هر گونه تنظیمات لازم را در برنامه درمانی شما انجام می دهد. بسیار مهم است که در تمام قرارهای پیگیری برنامه ریزی شده شرکت کنید و هر گونه تغییر در علائم یا نگرانی را به سرعت با پزشک خود در میان بگذارید. علائم عوارض: بیمارانی که پس از جراحی فیستول مقعدی بهبود می یابند باید مراقب علائم عوارضی باشند که ممکن است نشان دهنده عفونت یا مسائل دیگر باشد. علائم هشدار دهنده شامل تب مداوم، درد شدید، قرمزی، تورم یا ترشح از محل جراحی است. در صورت مشاهده هر یک از این علائم، ضروری است که به سرعت به پزشک مراجعه کنید. تشخیص زودهنگام و درمان عوارض برای اطمینان از بهبود موفقیت آمیز بسیار مهم است. https://hpvdarman.com/articles/مراقبت-نقاهت-جراحی-فیستول/
  8. زگیل های رشته ای بلند و باریک هستند و اغلب روی صورت به خصوص در اطراف چشم ها، بینی و دهان ظاهر می شوند. آنها از پوست بیرون زده و می توانند گوشتی، سفید یا زرد باشند. این زگیل ها ممکن است به دلایل زیبایی آزاردهنده تر باشند اما به طور کلی بی ضرر هستند. 5. زگیل تناسلی: زگیل تناسلی همانطور که از نامش پیداست در ناحیه تناسلی و مقعد ظاهر می شود. آنها یکی از شایع ترین عفونت های مقاربتی (STIs) هستند و توسط گونه های خاصی از HPV ایجاد می شوند. زگیل تناسلی می تواند از نظر اندازه و ظاهر متفاوت باشد، از ضایعات کوچک و مسطح تا زائده های بزرگ و شبیه گل کلم. آنها ممکن است به تنهایی یا به صورت خوشه ای رخ دهند و می توانند باعث خارش، ناراحتی و ناراحتی عاطفی شوند. در ارتباط با روشهای درمان زگیل تناسلی در مردان و زنان میتوانید به سایت دکتر علیرضا زارعی مراجعه کنید. زگیل تناسلی: علل و پیامدها: زگیل تناسلی عمدتاً توسط ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) به ویژه سویه های 6 و 11 ایجاد می شود. این گونه ها کم خطر در نظر گرفته می شوند و مسئول اکثر موارد زگیل تناسلی هستند. HPV از طریق تماس جنسی از جمله رابطه جنسی واژینال، مقعدی و دهانی و همچنین تماس پوست به پوست در ناحیه تناسلی منتقل می شود. در حالی که زگیل تناسلی به خودی خود سرطانی نیست، سویه‌های HPV که آنها را ایجاد می‌ کنند می‌ توانند منجر به سرطان‌ های مختلفی از جمله سرطان دهانه رحم، مقعد، آلت تناسلی و گلو شوند. بنابراین، اگر مشکوک به زگیل تناسلی هستید یا در معرض HPV قرار گرفته اید، ضروری است که به دنبال مراقبت های پزشکی باشید. پیامدهای زگیل تناسلی فراتر از ناراحتی فیزیکی است. آنها می توانند اثرات روانی و عاطفی قابل توجهی داشته باشند که منجر به احساس شرم، خجالت و اضطراب، به ویژه در مورد روابط جنسی می شود. علاوه بر این، انگ مرتبط با بیماری های مقاربتی می تواند منجر به انزوای اجتماعی و تبعیض شود. درمان و مدیریت: درمان زگیل تناسلی بر حذف زگیل و کاهش علائم تمرکز دارد. این کار را می توان با روش های مختلفی انجام داد، از جمله: 1. درمان های موضعی: داروهای موضعی مانند کرم ایمیکیمود، رزین پودوفیلین و اسید تری کلرواستیک (TCA) معمولا برای درمان زگیل تناسلی استفاده می شود. این داروها با از بین بردن زگیل ها و تحریک پاسخ ایمنی بدن برای مبارزه با ویروس عمل می کنند. 2. روش های جراحی: روش‌ های جراحی مانند کرایوتراپی (انجماد کردن زگیل‌ها با نیتروژن مایع)، کوتر الکتریکی (سوختن زگیل‌ها با جریان الکتریکی) و برداشتن جراحی ممکن است برای زگیل‌های بزرگتر یا سرسخت لازم باشد. این روش‌ها معمولاً در مطب یا کلینیک ارائه‌ دهنده مراقبت‌ های بهداشتی انجام می‌شوند. 3. داروها: در برخی موارد، داروهای ضد ویروسی، مانند اینترفرون، ممکن است برای کمک به تقویت توانایی سیستم ایمنی برای مبارزه با ویروس تجویز شود. این داروها معمولاً برای موارد شدید یا عود کننده زگیل تناسلی استفاده می شوند. بیشتر بخوانید: https://rashedoon.ir/33517/nokoprint-vs-camscanner/
  9. hpvdarman

    درمان سوزش مقعد:

    درمان سوزش مقعد به علت اصلی آن بستگی دارد. برخی از رویکردهای رایج عبارتند از: کرم ها یا پمادهای موضعی: کرم های بدون نسخه یا نسخه ای حاوی هیدروکورتیزون، لیدوکائین، یا مواد تسکین دهنده می توانند به کاهش سوزش و ناراحتی کمک کنند. حمام سیتز گرم: خیساندن ناحیه مقعد در آب گرم چندین بار در روز می تواند به کاهش التهاب و تسکین احساس سوزش کمک کند. تغییرات رژیم غذایی: افزایش مصرف فیبر و هیدراته ماندن می تواند به نرم شدن مدفوع و کاهش خطر بیماری هایی مانند بواسیر و شقاق مقعدی که می تواند باعث سوزش شود کمک کند. داروها: در موارد عفونت یا شرایط التهابی، داروهای خوراکی مانند آنتی بیوتیک ها یا داروهای ضد التهابی ممکن است برای رفع علت زمینه ای تجویز شوند. تغییر شیوه زندگی: اجتناب از مواد محرک مانند صابون های معطر، پاک کردن بیش از حد یا لباس های تنگ می تواند به جلوگیری از تحریک بیشتر و سوزش در ناحیه مقعد کمک کند. آشنایی با خارش مقعد: خارش مقعد که به عنوان خارش مقعدی نیز شناخته می شود، به تمایل مداوم برای خاراندن پوست اطراف مقعد اشاره دارد. این می تواند از تحریک خفیف تا خارش شدید متغیر باشد که اغلب منجر به ناراحتی و خجالت می شود. مانند سوزش مقعد، خارش مقعد نیز می‌تواند دلایل زمینه‌ای مختلفی داشته باشد که نیاز به ارزیابی کامل و رویکرد درمانی هدفمند دارد. علل خارش مقعد: دلایل خارش مقعد ممکن است شامل موارد زیر باشد: بهداشت ضعیف: پاکسازی ناکافی پس از اجابت مزاج می تواند منجر به تجمع مواد مدفوع و باکتری در اطراف مقعد شود و باعث تحریک و خارش شود. بواسیر: هموروئید بزرگ شده می تواند مخاط تولید کند که می تواند پوست را تحریک کرده و باعث خارش شود. محرک های پوستی: صابون های تند، دستمال توالت معطر، یا مواد شوینده مخصوص لباسشویی می توانند پوست ظریف اطراف مقعد را تحریک کرده و منجر به خارش شوند. عفونت قارچی: کاندیدا یا سایر عفونت های قارچی در ناحیه مقعد می تواند باعث خارش و ناراحتی شدید شود. عفونت های انگلی: آلودگی به کرم سوزنی یا سایر انگل ها می تواند منجر به خارش مقعد، به ویژه در شب شود. درمان خارش مقعد: درمان خارش مقعد بر درمان علت زمینه ای و ارائه تسکین علامتی تمرکز دارد. گزینه های درمانی ممکن است شامل موارد زیر باشد: بهبود بهداشت: پاکسازی ملایم با آب ساده یا صابون ملایم و بدون عطر بعد از اجابت مزاج می تواند به کاهش تحریک و خارش کمک کند. درمان‌های موضعی: کرم‌های بدون نسخه یا نسخه‌ای حاوی هیدروکورتیزون، عوامل ضد قارچ یا مواد تسکین‌دهنده مانند آلوئه ورا می‌توانند خارش و التهاب را تسکین دهند. تغییرات رژیم غذایی: پرهیز از غذاهای تند، کافئین و الکل، که می تواند خارش مقعد را تشدید کند، و افزایش مصرف فیبر برای تقویت حرکات منظم روده و کاهش سوزش. دارو: در موارد عفونت های انگلی، ممکن است داروهایی برای از بین بردن انگل ها برای کاهش خارش تجویز شود. اصلاحات سبک زندگی: پوشیدن لباس های گشاد، اجتناب از خراشیدن یا مالش ناحیه آسیب دیده، و تمیز و خشک نگه داشتن ناحیه مقعد می تواند به جلوگیری از تحریک بیشتر و بهبودی کمک کند. https://shoma-online.ir/دلایل-رایج-و-درمان-سوزش-و-خارش-مقعد-چیست/
  10. استفاده از رابربند یا بستن هموروئید با باند لاستیکی یک روش کم تهاجمی است. که معمولاً برای درمان هموروئید داخلی در داخل مقعد (دیواره رکتوم) استفاده می شود. این یک روش غیر جراحی در نظر گرفته می شود زیرا شامل برش یا بیهوشی عمومی نمی شود. در ادامه این مقاله از کلینیک اچ پی وی تصمیم داریم به بررسی کامل روش درمان بواسیر با رابربند و عوارض و مزایا آن بپردازیم. رابربند چیست؟ در کاربردهای پزشکی، رابربند می‌تواند به نوع خاصی از باند لاستیکی به نام باند لیگاتور یا باند الاستیک اشاره داشته باشد. این باندها در محیط های پزشکی مختلف برای اهداف مختلفی استفاده می شوند. رایج ترین کاربرد آنها در موارد زیر است: درمان بواسیر: نوارهای لاستیکی معمولا در درمان بواسیر استفاده می شود. روشی به نام بستن باند لاستیکی شامل قرار دادن یک نوار لاستیکی کوچک در پایه یک هموروئید داخلی برای قطع جریان خون آن است. این باعث می شود که هموروئید کوچک شده و در نهایت از بین برود. کلینیک دندانپزشکی: در دندانپزشکی از کش در درمان های ارتودنسی با بریس استفاده می شود. آنها اغلب برای اعمال فشار برای جابجایی دندان ها به موقعیت مورد نظر یا اصلاح مسائل مربوط به تراز بایت استفاده می شوند. برخی از جراحی ها: نوارهای لاستیکی ممکن است در روش‌های جراحی برای محکم کردن زخم های ناشی از جراحی، نگه داشتن بافت یا اندام‌ها در محل، یا ایجاد کشش در طی انواع خاصی از جراحی‌ها استفاده شوند. بستن زخم: در برخی موارد، رابربند ها ممکن است به عنوان یک روش جایگزین برای بستن زخم و رگ های آسیب دیده مورد استفاده قرار گیرند. به خصوص در محیط های محدود به منابع که در آن بخیه ها یا منگنه های سنتی در دسترس نیستند. مراحل درمان بواسیر با رابربند بستن رابربند یا نوار لاستیکی یک درمان موثر برای هموروئید داخلی رکتوم قبل از کشف لیزر هموروئید بوده است. در اینجا نحوه انجام این روش به طور معمول آمده است: 1. آماده سازی: قبل از عمل، متخصص کولورکتال یا جراح عمومی شما ممکن است به شما بگوید که یک ملین یا تنقیه برای تخلیه روده خود مصرف کنید. این کار به کاهش خطر عفونت کمک کرده و روند را آسان تر می کند. در طول عمل هموروئید و بستن با باند لاستیکی، شما به پهلو یا در وضعیت خوابیده به پهلو به گونه ای که زانوهای شما به سینه برخورد کرده، قرار خواهید گرفت. دکتر هموروئید یک پروکتوسکوپ یا آنوسکوپ را برای مشاهده دقیق وضعیت بواسیر وارد می کند. 2. قرار دادن نوار لاستیکی (رابربند): با استفاده از یک ابزار خاص، دکتر بواسیر شما یک نوار لاستیکی کوچک را در پایه هموروئید داخلی قرار می دهد. نوار لاستیکی جریان خون بواسیر را قطع می کند و باعث کوچک شدن و در نهایت افتادن آن در عرض چند روز می شود.
  11. عفونت پس از جراحی کیست مویی می تواند به دلیل عوامل مختلفی رخ دهد، از جمله: آلودگی باکتریایی: محل جراحی ممکن است در حین عمل یا پس از عمل به باکتری آلوده شده که منجر به عفونت شود. باکتری ها می توانند از پوست، فولیکول های مو یا محیط اطراف وارد زخم شوند. مراقبت ضعیف از زخم: مراقبت ناکافی از زخم، مانند تمیز کردن نامناسب یا تغییر پانسمان، می تواند خطر عفونت را افزایش دهد. عدم تمیز و خشک نگه داشتن محل جراحی می تواند محیطی مناسب برای رشد باکتری ایجاد کند. زمان بهبود طولانی مدت: تاخیر در بهبود زخم یا بسته شدن ضعیف زخم می تواند محل جراحی را در برابر عفونت آسیب پذیر کند. عواملی مانند چاقی، دیابت، استعمال دخانیات، یا عملکرد سیستم ایمنی ضعیف می توانند به کندی بهبودی و افزایش خطر عفونت کمک کنند. برداشتن ناقص مجرای سینوسی: اگر کل مسیر سینوسی پیلونیدال به طور کامل در حین جراحی برداشته نشود، بافت باقیمانده یا بقایای باقیمانده ممکن است عفونی شده و منجر به تشکیل آبسه شود. واکنش بدن خارجی: گاهی اوقات، بدن ممکن است به مواد خارجی مانند بخیه ها یا پانسمان کیست مویی مورد استفاده در حین جراحی واکنش نشان دهد. باعث پاسخ التهابی شود که می تواند محل جراحی را مستعد عفونت کند. عوامل بیمار: عوامل فردی بیمار، مانند شرایط بهداشتی زمینه‌ای، عملکرد سیستم ایمنی به خطر افتاده یا اقدامات بهداشتی ضعیف نیز می‌توانند در افزایش خطر عفونت بعد از عمل نقش داشته باشند. علائم عفونت بعد از جراحی کیست مویی علائم عفونت پس از جراحی سینوس پیلونیدال ممکن است شامل موارد زیر باشد: افزایش درد ناحیه مقعد و نشیمنگاه یا حساسیت در محل جراحی قرمزی و تورم اطراف زخم احساس گرمای ناشی از ناحیه جراحی ترشح چرک از زخم بوی بد ناشی از زخم تب یا لرز خستگی یا بی حالی بدتر شدن یا تاخیر مداوم در بهبود زخم تشکیل آبسه یا جمع آوری مایع در محل جراحی اگر هر یک از این علائم را بعد از جراحی سینوس پیلونیدال تجربه کردید، بسیار مهم است که به سرعت به دنبال مراقبت های فوری باشید. عفونت ها می توانند به سرعت بدتر شوند. ممکن است نیاز به درمان با آنتی بیوتیک یا تخلیه آبسه برای جلوگیری از عوارض داشته باشند. تشخیص و مدیریت سریع عفونت های بعد از عمل برای اطمینان از بهبودی بهینه و جلوگیری از عوارض بعدی ضروری است. مراقبت و روشهای جلوگیری از ایجاد عفونت برای جلوگیری از عفونت کیست مویی پس از جراحی، رعایت مراقبت‌های مناسب از زخم و اقدامات بهداشتی ضروری است. در اینجا چند روش برای کمک به جلوگیری از عفونت وجود دارد: محل جراحی را تمیز نگه دارید: به آرامی زخم را با آب و صابون ملایم طبق دستور پزشک کیست مویی خود تمیز کنید. از استفاده از مواد شیمیایی تحریک کننده یا شستن شدید ناحیه خودداری کنید. به طور مرتب پانسمان ها را عوض کنید: دستورالعمل های پزشک را در مورد چند بار تعویض پانسمان و نحوه مراقبت صحیح از زخم دنبال کنید. ناحیه را خشک نگه دارید: رطوبت می تواند باعث رشد باکتری ها شود. بنابراین خشک نگه داشتن محل جراحی مهم است. بعد از دوش گرفتن یا حمام کردن، ناحیه مورد نظر را به آرامی با یک حوله تمیز بکشید. از پوشیدن لباس های تنگ اجتناب کنید: لباس های تنگ می توانند به محل جراحی ساییده شده و باعث تحریک شوند. لباس های گشاد و قابل تنفس بپوشید تا هوا در اطراف زخم گردش کند. https://cliniczarei.com/articles/عفونت-بعد-عمل-کیست/
  12. hpvdarman

    علائم مولوسکوم تناسلی

    علائم این زائده های تناسلی ممکن است شامل موارد زیر باشد: برجستگی های کوچک، برجسته و گوشتی رنگ در ناحیه تناسلی برجستگی هایی که ممکن است مرکز فرورفته یا ظاهری مرواریدی داشته باشند خارش، حساسیت یا درد در ناحیه آسیب دیده برآمدگی هایی که ممکن است ملتهب یا قرمز شوند برجستگی هایی که می توانند پخش شوند و خوشه ها را تشکیل دهند ترشحات از برجستگی ها در صورت خراشیدگی یا تحریک شدن توجه به این نکته ضروری است که برخی از افراد آلوده به ویروس مولوسکوم کونتاژیوزوم ممکن است هیچ علامتی را تجربه نکنند. اگر مشکوک به داشتن این زائده ها یا مشاهده هر یک از این علائم هستید، ضروری است که برای تشخیص و درمان مناسب به دنبال مشاوره پزشکی باشید. علت ایجاد مولوسکوم های تناسلی چیست؟ این توده های آبکی تناسلی توسط ویروس مولوسکوم سرایتی (MCV) ایجاد می شود که یک ویروس بسیار مسری است که از طریق تماس مستقیم پوست به پوست یا تماس با اشیاء آلوده پخش می شود. این ویروس می تواند از طریق فعالیت جنسی از جمله رابطه جنسی مقعدی، واژینال یا دهانی منتقل شود. همچنین می تواند از طریق اشتراک حوله، لباس یا سایر وسایل شخصی با فرد آلوده سرایت کند. در افرادی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند، مانند افراد مبتلا به HIV/AIDS یا تحت شیمی درمانی، شایع تر است. همچنین ممکن است در کودکان و بزرگسالانی که در غیر این صورت سالم هستند نیز رخ دهد. ویروس از طریق زخم های باز یا ساییدگی های کوچک وارد پوست می شود و باعث ایجاد برجستگی ها یا ضایعات برجسته بر روی پوست می شود. این برجستگی ها حاوی ویروس هستند و می توانند به راحتی از طریق تماس مستقیم به سایر نقاط بدن یا افراد دیگر سرایت کنند. آیا مولوسکوم آبکی همان زگیل تناسلی است؟ خیر. مولوسکوم آبکی و زگیل تناسلی دو عارضه پوستی متمایز هستند که توسط ویروس های مختلف ایجاد می شوند. اما ممکن است از نظر ظاهر شبیه به هم باشند. در اینجا تفاوت آنها را میبینیم: مولوسکوم تناسلی: مولوسکوم آبکی یک عفونت ویروسی پوستی است که توسط ویروس molluscum contagiosum (MCV) ایجاد می شود. مشخصه آن برجستگی های کوچک، گوشتی یا مرواریدی با گودی یا فرورفتگی مرکزی است. این برجستگی ها می توانند در هر جایی از بدن از جمله ناحیه تناسلی ظاهر شوند و معمولاً بدون درد هستند اما ممکن است خارش یا تحریک شوند. زگیل تناسلی: زگیل تناسلی که به عنوان condylomata acuminata نیز شناخته می شود، توسط سویه های خاصی از ویروس پاپیلومای انسانی اچ پی وی (HPV) ایجاد می شود. زگیل تناسلی به صورت برجستگی های گوشتی رنگ و برجسته یا دسته ای از برجستگی ها در ناحیه تناسلی و زگیل مقعد ظاهر می شود. آنها می توانند از نظر اندازه و بافت متفاوت باشند و ممکن است باعث خارش، سوزش یا ناراحتی شوند. زگیل تناسلی نیز بسیار مسری است و در درجه اول از طریق تماس جنسی منتقل می شود. https://jarahlaser.com/مقالات/مولوسکوم-تناسلی/
  13. در بیشتر موارد، افراد بواسیر خارجی را در خانه درمان می کنند و خود به خود از بین می روند. به گفته منبع مورد اعتماد کارشناسان، معمولاً به درمان پزشکی نیاز ندارند، مگر اینکه درد زیادی برای شما ایجاد کنند یا بسیار بزرگ شده باشند. اگر درد دارید، پزشک ممکن است استفاده از داروهای مسکن بدون نسخه (OTC) مانند ایبوپروفن، اسید استیل سالیسیلیک (ASA) یا استامینوفن را توصیه کند. هموروئید خارجی به خصوص در سنین 50 سال و بالاتر نسبتا شایع است. اگر بیماران هموروئیدی علائمی آزاردهنده دارند، نباید از گرفتن وقت ملاقات با پزشک دریغ کنند. درمان بواسیر خارجی با عمل جراحی دو نوع جراحی برای هموروئید خارجی وجود دارد: اولین مورد شامل ایجاد یک برش کوچک در هموروئید خارجی ترومبوز شده و تخلیه خون از لخته است. پزشک می تواند این جراحی را با بی حسی موضعی انجام دهد. این روش خود هموروئید را از بین نمی برد. با این حال، اگر دکتر بتواند این روش را در عرض 48 ساعت انجام دهد، این روش می‌تواند تسکین درد سریع‌تری را نسبت به سایر درمان‌ها ارائه دهد. پس از این مدت، عمل جراحی به طور معمول مفید نیست و علائم در نهایت خود به خود بهبود می یابند. نوع دوم جراحی هموروئیدکتومی است. این روش بواسیر را به طور کامل از بین می برد و نیاز به بیهوشی عمومی دارد. عمل لیزری هموروئید خارجی درمان هموروئید ترومبوزه خارجی با لیزر سریع ترین و بهترین روش درمان این عارضه است. دکتر می تواند به صورت سرپایی این توده را سوزانده و از بین ببرد. این روش حتی برای زنان باردار و سالمندان هم مناسب می باشد. 🦠عمل هموروئید خارجی با لیزر در کلینیک اچ پی وی🦠 برای اطلاع از روشهای درمان و تعیین نوبت یا مشاوره با شماره روبرو تماس بگیرید. روش درمان خانگی برای کمک به بهتر شدن علائم هموروئید می توانید از درمان های خانگی استفاده کنید. در اینجا چند درمان خانگی بی خطر برای این بیماری وجود دارد را می توانید امتحان کنید: کمپرس سرد: یخ را در پارچه ای بپیچید و هر بار آن را به مدت بیش از 15 دقیقه روی هموروئید قرار دهید. این کار می تواند تورم و درد را به میزان قابل توجهی کاهش دهد. حمام سیتز: این روش در اصل خیس کردن توده در آب گرم است. برخی از افراد از وان کوچکی استفاده می کنند که برای قرار گرفتن روی توالت شما طراحی شده است، که می توانید آن را با چند اینچ آب گرم پر کنید و چندین بار در روز در آن بنشینید تا به تسکین هموروئید کمک کند. برخی از افراد نمک های اپسوم بدون عطر را به آب اضافه می کنند. پماد یا دستمال مرطوب موضعی: برخی از افراد برای کمک به کاهش تورم و درد بواسیر از پمادها یا دستمال‌های تسکین‌دهنده ساخته شده از مواد طبیعی مانند فندق و آلوئه ورا استفاده می‌کنند. با این حال، بسیاری از این محصولات به تحقیقات بیشتری در مورد اثربخشی آنها نیاز دارند. کرم های بدون نسخه یا OTC و سایر داروهای موضعی نیز ممکن است کمک کننده باشند. استفاده از کرم‌های ضد التهاب: برخی از کرم‌ های ضد التهاب می‌توانند به شما در کاهش التهاب و درد کمک کنند. مصرف مسکن‌های خوراکی: مصرف مسکن‌ های خوراکی می‌تواند به شما در کاهش درد کمک کند. حفظ تمیزی و رعایت بهداشت: حفظ تمیزی ناحیه بواسیر خارجی می‌تواند باعث جلوگیری از عفونت شود. شستشو با آب ولرم: شستشو با آب ولرم می‌تواند به شما در کاهش التهاب و درد کمک کند. https://hpvdarman.com/بواسیر/ترومبوزه/
  14. hpvdarman

    علل فیستول مقعدی:

    فیستول مقعدی معمولاً در اثر عفونت در غدد مقعد ایجاد می شود که می تواند به دلیل شرایطی مانند آبسه مقعد، بیماری کرون، سل، عفونت های مقاربتی یا ضربه به ناحیه مقعد ایجاد شود. شرایط مزمن مانند بیماری التهابی روده نیز می تواند خطر ابتلا به فیستول مقعدی را افزایش دهد. علائم فیستول مقعدی: علائم فیستول مقعدی ممکن است بسته به محل و شدت فیستول متفاوت باشد. علائم و نشانه های رایج عبارتند از: درد یا ناراحتی مداوم در اطراف مقعد تورم یا حساسیت در نزدیکی مقعد چرک یا ترشح از دهانه نزدیک مقعد آبسه یا عفونت های مکرر در ناحیه مقعد خارش یا سوزش در اطراف مقعد تشخیص فیستول مقعدی: برای تشخیص فیستول مقعد، یک ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی معمولاً معاینه فیزیکی ناحیه مقعد را انجام می دهد و ممکن است آزمایش های اضافی مانند: آنوسکوپی یا پروکتوسکوپی برای تجسم داخل کانال مقعد تست های تصویربرداری مانند ام آر آی یا سی تی اسکن برای تعیین وسعت و محل مجرای فیستول فیستولوگرافی، که در آن یک رنگ به داخل دستگاه فیستول تزریق می شود تا به تجسم آن در اشعه ایکس کمک کند. گزینه های درمانی فیستول مقعد: درمان فیستول مقعدی با هدف از بین بردن مجرای فیستول، جلوگیری از عود آبسه ها و حفظ عملکرد مقعد است. انتخاب درمان به عواملی مانند محل، پیچیدگی و شدت فیستول بستگی دارد. گزینه های درمانی رایج عبارتند از: https://plus.parsine.com/شناخت-بیماری-فیستول-مقعد-و-گزینه-های-در/
  15. از پماد دیلتیازم برای درمان بواسیر یا شقاق مقعدی استفاده می‌شود که توده به همراه پارگی‌های کوچکی در مخاط مقعد هستند که می‌توانند باعث درد و ناراحتی در هنگام اجابت مزاج شوند. دیلتیازم با شل کردن عضلات در ناحیه مقعد عمل می کند که به افزایش جریان خون و بهبود شقاق کمک می کند. نحوه مصرف پماد دیلتیازم برای شقاق و بواسیر برای استفاده از پماد دیلتیازم برای شقاق و هموروئید، این دستورالعمل های کلی را دنبال کنید: قبل و بعد از استفاده از پماد دست های خود را کاملا بشویید. ناحیه آسیب دیده را به آرامی با آب و صابون ملایم تمیز کنید و آن را خشک کنید. مقدار کمی از پماد دیلتیازم را روی نوک انگشت خود یا یک اپلیکاتور تمیز (در صورتی که شقاق یا بواسیر داخل مقعد است) فشار دهید. یک لایه نازک از پماد را در ناحیه آسیب دیده اطراف مقعد بمالید. پس از استفاده از پماد دوباره دستان خود را بشویید. از پماد دیلتیازم طبق دستور دکتر شقاق خود استفاده کنید. به طور معمول، آن را ۲-۳ بار در روز، یا به عنوان تجویز شده اعمال می شود. از وارد شدن پماد به چشم، دهان یا بینی خودداری کنید. در صورت تماس تصادفی، کاملاً با آب بشویید. از پماد دیلتیازم برای مدت طولانی تر از توصیه دکتر بواسیر خود استفاده نکنید. شقاق مقعدی چیست و چه علائمی دارد؟ عکس بیماری شقاق مقعدی شقاق مقعدی یک پارگی یا بریدگی کوچک در پوشش مقعد است که می تواند باعث درد، خونریزی و ناراحتی در حین اجابت مزاج شود. برخی از علائم رایج شقاق مقعدی عبارتند از: درد در حین یا بعد از اجابت مزاج: شقاق مقعدی می تواند باعث درد تیز و کوبنده در حین یا بعد از دفع مدفوع شود. درد ممکن است تا چند ساعت پس از اجابت مزاج ادامه یابد. خونریزی مقعدی یا روشن روی دستمال توالت: شقاق مقعدی می تواند باعث خونریزی در حین یا بعد از اجابت مزاج شود. خون معمولاً قرمز روشن است و ممکن است روی دستمال توالت یا کاسه توالت دیده شود. خارش یا سوزش در اطراف مقعد: شقاق مقعد می تواند باعث خارش، سوزش یا سوزش در اطراف مقعد شود. اسپاسم عضلانی در اسفنکتر مقعد: ماهیچه های اطراف مقعد ممکن است دچار اسپاسم شوند (اسفنکتر مقعدی) و باعث درد و ناراحتی بیشتر شود. مشکل در دفع مدفوع: شقاق مقعدی می تواند اجابت مزاج را دردناک کند و منجر به یبوست یا زور زدن در حین اجابت مزاج شود. https://jarahlaser.com/مقالات/پماد-دیلتیازم/
  16. در صورت عدم درمان، شقاق مقعدی می تواند منجر به عوارض متعددی شود و در طول زمان بدتر شود. برخی از عواقب احتمالی عدم درمان شقاق مقعدی عبارتند از: درد مزمن: شقاق مقعدی می تواند باعث درد، ناراحتی و خارش مداوم شود که می تواند به طور قابل توجهی بر کیفیت زندگی فرد تاثیر بگذارد. عفونت های مکرر: شقاق مقعدی درمان نشده می تواند خطر ابتلا به عفونت در ناحیه مقعد را افزایش دهد و منجر به عوارضی مانند آبسه یا فیستول شود. تاخیر در بهبودی: بدون درمان مناسب، شقاق مقعدی ممکن است به خودی خود بهبود نیابد و مزمن شود و مدیریت آنها را دشوارتر کند. بی اختیاری مدفوع: شقاق مقعدی شدید یا طولانی مدت می تواند به عضله اسفنکتر داخلی مقعد آسیب برساند و منجر به مشکلات کنترل روده و بی اختیاری مدفوع شود. تشکیل تنگی: در برخی موارد، شقاق مزمن مقعد می تواند باعث ایجاد بافت اسکار شود که منجر به باریک شدن (استریکچر) کانال مقعد می شود. این می تواند علائم را تشدید کند و حرکات روده را دشوارتر کند. تاثیر روانی: درد و ناراحتی مزمن مرتبط با شقاق مقعدی درمان نشده می تواند تاثیر منفی بر سلامت روان فرد داشته باشد و منجر به اضطراب، افسردگی و کاهش کیفیت زندگی شود. اگر مشکوک به شقاق مقعدی هستید یا علائمی مانند درد مقعدی، خونریزی یا خارش دارید، ضروری است که به دنبال مراقبت های پزشکی باشید. تشخیص زودهنگام و درمان مناسب می تواند به پیشگیری از عوارض و بهبودی کمک کند. 6. درمان های پیشرفته: درمان های جدیدتری مانند تزریق پلاسمای غنی از پلاکت (PRP) یا لیزر درمانی برای درمان شقاق مقعدی در حال بررسی هستند، اما برای تعیین اثربخشی آنها به تحقیقات بیشتری نیاز است. مشورت با یک پزشک برای تعیین مناسب ترین درمان برای وضعیت خاص شما ضروری است. آنها می توانند یک برنامه درمانی شخصی بر اساس شدت و مدت شقاق مقعدی شما ارائه دهند. https://www.varandaz.com/بخش-اخبار-2/30039-شقاق-چیست-معرفی-روش-درمانی
  17. متاسفانه تعداد کمی از بیماران پس از گذشت چند روز به دلیل رعایت نکردن نکات مراقبتی ممکن است خروج خون آبه یا سوزش را تجربه کنند. لازم است بدانید که رعایت نکات مراقبت های پس از لیزر فیستول و عمل جراحی بخشی از روند تسریع در بهبودی است. پس موارد زیر را با دقت بخوانید: نوشیدن 8 تا 10 لیوان آب در روز به منظور جلوگیری از یبوست تمیز نگه داشتن و حفظ بهداشت مقعد اجتناب از استفاده از مواد عطری برای شستشو مقعد تعویض منظم پانسمان ها خودداری از رابطه جنسی مقعدی مصرف حداقل 30 گرم فیبر در روز مانند سبزیجات و میوه ها برای جلوگیری از یبوست انجام ورزش های سبک مانند 30 دقیقه پیاده روی در روز انجام حمام سیتز دوری از هرگونه مشروبات الکلی سایر راههای درمان فیستول با جراحی برخی از روش های عمل جراحی فیستول وجود دارند که امروزه دیگر استفاده نشده یا در موارد بسیار خاص استفاده می شوند. لازم است با تمام آنها آشنایی داشته باشید تا بتوانید بهترین راه درمان را با کمک پزشک متخصص انتخاب کنید. این روش ها عبارتند از: عمل جراحی فیستول مقعدی یا فیستولوتومی فیستولوتومی یا Fistulotomy یکی از روشهای رایجی بوده که پیش از لیزر انجام می شده است. طی این روش پزشک مسیر فیستول را برش داده و شستشو می دهد. این زخم بدون بخیه باز می ماند تا از داخل شروع به ترمیم کند. به مرور زمان محل برش خورده به حالت برجسته در آمده و از بین می رود. یکی از نکاتی که در این روش درمانی اهمیت بسیار بالایی دارد، مهارت و تجربه پزشک است زیرا با کوچکترین اشتباه ممکن است عضلات مقعد آسیب دیده و فرد دچار بی اختیاری در دفع شود. همانطور که پیشتر ذکر کردیم، این روش پیش از لیزر به عنوان پر طرفدار ترین روش درمان به کار می رفته است ولی امروزه توصیه نمی شود. جراحی فیستول با تکنیک ستون یا استن Seton اگر فیستول از بخش مهمی در بین عضلات اسفنکتر مقعدی عبور کند ، جراح ممکن است در ابتدا توصیه کند که نخ جراحی ستون در فیستول قرار دهید. ستون یک تکه نخ جراحی است که به مدت چند هفته در فیستول باقی می ماند تا این مسیر عفونی بسته نشود و درمان پیدا کند. درست است که در روش ستون بخشی از اسفنکتر برش داده نمی شود ولی بیمار باید هر چند هفته یک بار به پزشک مراجعه کند تا نخ را چند سانت بیرون بکشد که این کار بسیار دردناک است. به همین دلیل نخ های ستون فیستول را تخلیه می کنند ولی در درمان آن خیلی نقشی ندارند. از این رو جراح یا پزشکی که به او مراجعه می کنید، ممکن است به شما پیشنهاد دهد ستون را همراه با فیستولوتومی انجام دهد. https://hpvdarman.com/فیستول-مقعدی/درمان/
  18. شرایطی مانند سندرم روده تحریک پذیر (IBS)، بیماری التهابی روده (IBD) یا گاستروانتریت می تواند باعث تغییر در عادات روده شده و منجر به گاز و مدفوع بدبو هنگام مدفوع شود. همچنین بواسیر یا هموروئید، رگ های خونی متورم در اطراف مقعد یا داخل راست روده شما هستند. آنها زمانی تشکیل می شوند که فشار زیادی روی مقعد شما وارد شود. یبوست مزمن، نشستن طولانی مدت و سابقه خانوادگی هموروئید از جمله عواملی هستند که می توانند در ایجاد آن نقش داشته باشند. همچنین بخوانید: بواسیر یا هموروئید چیست؟ چه علائمی دارد؟ 4. عفونت: عفونت در دستگاه گوارش مانند عفونت های باکتریایی یا انگلی می تواند باعث ایجاد بوی بد از مقعد شود. بوی بد دائمی در مقعد یا Body Odor می تواند به دلیل هورمون ها، غذایی که می خورید، عفونت، داروها یا شرایط زمینه ای مانند دیابت تغییر کند. داروهای ضد تعریق قوی و تجویزی ممکن است کمک کنند. 5. فیستول یا آبسه مقعد: آبسه مقعدی اتصالات یا توده های غیر طبیعی نزدیک مقعد هستند که می توانند عفونی شده و ترشحات بدبو ایجاد کنند. اگر فیستول واژن دارید که به داخل مجرای ادراری باز می شود، به احتمال زیاد ادرار از واژن شما نشت می کند. اگر فیستول واژینال دارید که به راست روده یا روده بزرگ باز می شود، به احتمال زیاد ترشحات بدبو یا گاز از واژن نیز تجربه خواهی کرد. همچنین بخوانید: لیزر فیستول مقعدی 6. نشت مقعد: شرایطی مانند بی اختیاری مدفوع یا نشت مدفوع می تواند منجر به بوی بد مداوم از مقعد شود. 7. عرق و بیماری های پوستی: تعریق بیش از حد یا بیماری های پوستی مانند درماتیت یا عفونت های قارچی در ناحیه مقعد نیز می تواند باعث ایجاد بوی نامطبوع شود. اگر بوی بد مقعدی را تجربه می کنید، برای تعیین علت اصلی و دریافت درمان مناسب، مهم است که با یک متخصص بیماریهای مقعدی مشورت کنید. https://hpvdarman.com/articles/بوی-بد-مقعد/
  19. hpvdarman

    علت خشکی مقعد چیست؟

    خشکی مقعد می‌تواند دلایل مختلفی داشته باشد، از عوامل سبک زندگی گرفته تا بیماریهای پزشکی زمینه‌ ای. در اینجا برخی از علل شایع خشکی مقعد با توضیحات کامل آورده شده است: بهداشت ضعیف: تمیز کردن ناکافی پس از اجابت مزاج یا استفاده از صابون‌ها و دستمال‌های مرطوب می‌تواند روغن‌های طبیعی را از پوست اطراف مقعد پاک کند و منجر به خشکی و تحریک شود. کم آبی: ننوشیدن آب کافی می تواند باعث کم آبی شود که می تواند به صورت خشکی پوست، از جمله در اطراف مقعد ظاهر شود. آبرسانی مناسب برای حفظ سلامت پوست ضروری است. عوامل غذایی: رژیم غذایی کم فیبر می تواند منجر به مدفوع سفت و خشک شود که دفع آن (یبوست) دشوار است. زور زدن در حین حرکات روده می تواند پوست اطراف مقعد را تحریک کرده و به خشکی کمک کند. بیماری های پوستی: شرایط پوستی مانند اگزما، پسوریازیس تناسلی یا درماتیت می تواند پوست اطراف مقعد را تحت تاثیر قرار دهد و منجر به خشکی، خارش و التهاب شود. عفونت: عفونت های قارچی مانند کاندیدیازیس یا عفونت های باکتریایی می توانند علائمی مانند خشکی، خارش و ناراحتی در ناحیه مقعد ایجاد کنند. دیابت: دیابت کنترل نشده می تواند بر سلامت پوست تاثیر بگذارد و منجر به خشکی و خارش در قسمت های مختلف بدن از جمله ناحیه مقعد شود. اختلالات خود ایمنی: برخی از اختلالات خود ایمنی مانند پسوریازیس تناسلی می توانند بر سلامت پوست تاثیر بگذارند و منجر به خشکی و تحریک در نواحی حساس مانند مقعد شوند. داروها: برخی از داروها مانند آنتی هیستامین ها یا دیورتیک ها می توانند عوارض جانبی داشته باشند که شامل خشکی پوست می شود که ممکن است به ناحیه مقعد نیز گسترش یابد. سن: با بالا رفتن سن، پوست آنها نازک تر و خشک تر می شود و آنها را مستعد شرایطی مانند خشکی مقعد می کند. روشهای درمان خشکی مقعد درمان خشکی مقعد بسته به علت زمینه ای می تواند متفاوت باشد. در اینجا چند روش وجود دارد که می تواند به کاهش خشکی کمک کند: 1. آبرسانی و هیدراته نگه داشتن بدن: نوشیدن مقدار کافی آب می تواند به بهبود آبرسانی کلی پوست، از جمله پوست اطراف مقعد کمک کند. هیدراته ماندن می تواند به حفظ خاصیت ارتجاعی پوست، بهبود عملکرد سد پوست و جلوگیری از خشکی و تحریک کمک کند. روشهای آبرسانی به این ناحیه عبارتند از: مقدار کافی آب بنوشید: سعی کنید حداقل 8 تا 10 لیوان آب در روز بنوشید تا هیدراته بمانید. افزایش مصرف آب می تواند به بهبود هیدراتاسیون کلی پوست، از جمله پوست اطراف مقعد کمک کند. محدود کردن نوشیدنی‌های کم‌ آب: از مصرف بیش از حد نوشیدنی‌های کم‌ آب مانند الکل، نوشیدنی‌های کافئین‌دار و نوشیدنی‌های شیرین خودداری کنید، زیرا می‌توانند باعث کم‌آبی بدن شوند. غذاهای آبرسان بخورید: غذاهای آبرسان با محتوای آب بالا، مانند میوه ها (مانند هندوانه، پرتقال، انواع توت ها) و سبزیجات (مانند خیار، کاهو، کرفس) را در رژیم غذایی خود بگنجانید. استفاده از مرطوب کننده: اگر در آب و هوای خشک زندگی می کنید یا در کل پوست خیلی خشکی دارید، استفاده از کرم های مرطوب کننده موثر هستند. https://hpvdarman.com/articles/خشکی-مقعد/
  20. اگر از توالت فرنگی استفاده میکنید، احتمال مواردی مانند طولانی شدن مدت در توالت،؟ زور زدن خیلی سخت و گرفتگی برایتان پیش آمده است. در این مواقع توالت آسیایی راه حل شماست. در مطالعه ای که توسط Dov Sikirov انجام شد، او دریافت که هم زمان مورد نیاز برای مدفوع و هم زور زدن هنگام مدفوع هنگام استفاده از توالت اسکوات به جای توالت فرنگی به شدت کاهش می یابد. تفاوت زمان مدفوع نیز بسیار قابل توجه بود: به طور متوسط 51 ثانیه برای چمباتمه زدن. ۱۱۴ ثانیه برای نشستن روی صندلی توالت کم ارتفاع؛ و 130 ثانیه برای نشستن روی صندلی توالت بلند. ممکن است برای اولین باری که از توالت آسیایی استفاده کنید احساس ناخوشایندی داشته باشید، اما دفع مدفوع بسیار سریع تر اتفاق می افتد و به انقباضات عضلانی بسیار کمتری نیاز دارد. ۲. استفاده از توالت آسیایی برای بدن شما سالم تر است مدت‌ها گفته می‌شود که چمباتمه زدن روش طبیعی‌تر برای داشتن یک دفع کامل و خوب است، اما تحقیقات زیادی در این زمینه انجام نشده است. زیرا طی یک فشار شکم را در حین اجابت مزاج اندازه‌ گیری کردند. سه موقعیت مختلف، و دریافتند که چمباتمه زدن به کمترین میزان فشار برای اجابت مزاج نیاز دارد، زیرا کانال آنورکتال روده بزرگ صاف ترین است. نشستن به این معنی است که روده بزرگ شما هنوز پیچ خورده است و بنابراین عبور از آن را برای مدفوع دشوارتر می کند. در اصل، گلدان اسکات بهترین حالت مدفوع را به شما می دهد. هنوز شواهد زیادی وجود ندارد، اما این باور وجود دارد که چمباتمه زدن در دستشویی می تواند به پیشگیری از برخی مشکلات سلامتی، مانند هموروئید، زخم شقاق مقعدی و بیماری روده بزرگ کمک کند (اگرچه این مورد بحث است). ۳. اسکواتی ها راحت تر تمیز می شوند معمولا توالت های آسیایی راحت تر تمیز میشوند. به خصوص اگر حمام و دستشویی شما یک جا باشد، دیگر نیازی به شستن آن ندارید. ۴. توالت آسیایی بهداشتی تر از فرنگی است صادقانه بگویم، ممکن است به این نکته اصلا توجه نکرده باشید، اما عمدتاً به دلیل این واقعیت است که مردم به طور کلی توالت های ایرانی وضعیت بهداشتی بهتری نسبت به توالت های فرنگی دارند، در حالی که برخی مخالف این را فکر میکنند. از آنجایی که بدن شما مجبور نیست صندلی توالت را لمس کند، شما مستقیماً با چیزی که می تواند به شما میکروب بدهد در تماس نیستید. باز هم، به هر حال، توالت‌ها واقعاً دلیل اصلی در دادن میکروب به افراد نیستند، بنابراین اگرچه چندان مهم نیست، اما یک امتیاز اضافی است. https://charkhonaki.ir/توالت-ایرانی-بهتر-است-یا-فرنگی/
  21. فیبر غذایی فوق العاده برای سلامتی و تندرستی مفید است. نقش مهمی در عملکردهای مختلف بدن ایفا می کند و فواید زیادی برای سلامتی دارد. گنجاندن انواع غذاهای غنی از فیبر در رژیم غذایی روزانه می تواند به شما کمک کند از این مزایا بهره مند شوید و از سلامت جسمی خود حمایت کنید. مصرف فیبر محلول و نامحلول از منابعی مانند میوه ها، سبزیجات، غلات کامل، حبوبات، آجیل و دانه ها بسیار مهم است تا اطمینان حاصل شود که تعادل خوبی از انواع فیبر دریافت می کنید. اگر نگرانی‌های رژیم غذایی یا شرایط سلامتی خاصی دارید، توصیه می‌شود با یک متخصص تغذیه ثبت‌شده برای راهنمایی شخصی در مورد نیازهای فیبر خود مشورت کنید. فواید فیبر خوراکی چیست؟ فیبر رژیمی جزء ضروری یک رژیم غذایی سالم است و فواید بیشماری برای سلامت کلی دارد. در اینجا برخی از مزایای کلیدی گنجاندن فیبر رژیمی در غذاهای روزانه شما آورده شده است: بهبود سلامت دستگاه گوارش: فیبر با افزایش حجم مدفوع و کمک به عبور آن از دستگاه گوارش به حرکات منظم روده کمک می کند و از یبوست جلوگیری می کند. همچنین می تواند به پیشگیری یا کاهش مشکلات رایج گوارشی مانند سندرم روده تحریک پذیر (IBS) و دیورتیکولوز کمک کند. مدیریت وزن: غذاهای با فیبر بالا سیرکننده‌تر هستند و می‌توانند به شما کمک کنند برای مدت طولانی‌تری احساس سیری کنید، که ممکن است با کاهش کالری دریافتی به مدیریت وزن کمک کند. غذاهای غنی از فیبر اغلب کالری کمتری دارند و می توانند به کنترل گرسنگی و کنترل هوس های مختلف کمک کنند. کنترل قند خون: فیبر محلول که در غذاهایی مانند جو، حبوبات و میوه ها یافت می شود، می تواند به کاهش سرعت جذب قند و بهبود سطح قند خون کمک کند. این می تواند برای افراد مبتلا به دیابت یا کسانی که در معرض خطر ابتلا به این بیماری هستند مفید باشد. سلامت قلب: فیبر با کمک به کاهش سطح کلسترول LDL (بد) و بهبود سلامت کلی قلب با کاهش خطر بیماری قلبی مرتبط است. رژیم های غذایی با فیبر بالا با کاهش خطر حوادث قلبی عروقی مانند حملات قلبی و سکته مرتبط است. بهبود سلامت روده: فیبر به عنوان یک پروبیوتیک عمل می کند، باکتری های مفید روده را تغذیه می کند و میکروبیوم روده سالم را ارتقا می دهد. یک میکروبیوم متنوع و سالم روده با مزایای سلامتی مختلفی از جمله عملکرد بهتر سیستم ایمنی و کاهش التهاب همراه است. کاهش خطر ابتلا به بیماری های مزمن: رژیم غذایی سرشار از فیبر با کاهش خطر بیماری های مزمن مانند دیابت نوع 2، برخی سرطان ها (مانند سرطان روده بزرگ) و چاقی مرتبط است. غذاهای غنی از فیبر دارای مواد مغذی هستند و می توانند به سلامت و تندرستی کلی کمک کنند. https://irotime.com/markets/20646-what-is-dietary-fiber-and-in-what-foods-is-it/
  22. hpvdarman

    media

    https://myspace.com/hermoocha https://www.smore.com/n/qt1pu https://www.behance.net/hermocha https://www.quora.com/profile/Her-Mocha https://www.xing.com/profile/her_mocha/web_profiles
  23. مولوسکوم و زگیل تناسلی (ناشی از ویروس پاپیلومای انسانی یا HPV) هر دو بیماری شایع پوستی هستند که می توانند ناحیه تناسلی را تحت تاثیر قرار دهند. در اینجا چند شباهت بین مولوسکوم و زگیل تناسلی وجود دارد: انتقال: هر دو مولوسکوم واگیردار و زگیل تناسلی معمولاً از طریق تماس پوست به پوست، از جمله تماس جنسی، پخش می شوند. آنها همچنین می توانند از طریق وسایل مشترک مانند حوله یا لباس منتقل شوند. ظاهر: هر دو حالت به صورت برجستگی یا رشد کوچک روی پوست ظاهر می شوند. ضایعات مولوسکوم معمولاً گوشتی رنگ، گنبدی شکل و دارای گودی مرکزی هستند، در حالی که زگیل تناسلی ممکن است به صورت زائده های کوچک، برجسته یا مسطح ظاهر شوند که می توانند به رنگ گوشت، صورتی یا خاکستری باشند. محل: مولوسکوم و زگیل تناسلی معمولاً ناحیه تناسلی از جمله آلت تناسلی، کیسه بیضه، فرج، واژن و مقعد را تحت تاثیر قرار می دهند. با این حال، آنها می توانند در سایر نواحی بدن نیز رخ دهند. مسری بودن: هر دو بیماری مسری هستند و به راحتی از طریق تماس جنسی یا تماس نزدیک پوست به پوست منتقل می شوند. مهم است که اقدامات احتیاطی برای جلوگیری از انتقال به دیگران انجام شود. درمان: گزینه های درمانی برای مولوسکوم و زگیل تناسلی ممکن است شامل داروهای موضعی، سرما درمانی (انجماد)، لیزر درمانی یا برداشتن جراحی باشد. در برخی موارد، ضایعات ممکن است خود به خود بدون درمان برطرف شوند. عود: هم مولوسکوم کونتاژیوزوم و هم زگیل تناسلی می توانند بعد از درمان عود کنند. مهم است که با یک پزشک برای نظارت و درمان اضافی در صورت لزوم پیگیری شود. برای تشخیص دقیق و درمان مناسب هم برای مولوسکوم کونتاژیوزوم و هم برای زگیل تناسلی، مشورت با متخصص ضروری است. علاوه بر این، انجام رابطه جنسی ایمن و بهداشت خوب می تواند به جلوگیری از گسترش این شرایط کمک کند. تفاوت های مولوسکوم و زگیل تناسلی در اینجا چند تفاوت کلیدی بین مولوسکوم کونتاژیوزوم و زگیل تناسلی وجود دارد: ویروس عامل: مولوسکوم کونتاژیوم توسط ویروس molluscum contagiosum (MCV) ایجاد می شود، در حالی که زگیل تناسلی توسط ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) ایجاد می شود. گونه های مختلفی از HPV وجود دارد که می تواند باعث ایجاد زگیل تناسلی شود که انواع HPV 6 و 11 شایع ترین مقصر هستند. شکل ظاهری: ضایعات مولوسکوم کونتاژیوم به طور معمول کوچک، گرد، گوشتی رنگ و دارای گودی یا فرورفتگی مرکزی هستند. در مقابل، زگیل تناسلی می تواند از نظر ظاهری متفاوت باشد و ممکن است برآمده، مسطح یا مانند گل کلم باشد. آنها همچنین می توانند گوشتی، صورتی یا خاکستری باشند. محل: ضایعات مولوسکوم کونتاژیوم می توانند در قسمت های مختلف بدن از جمله ناحیه تناسلی، شکم، بازوها و صورت ایجاد شوند. زگیل های تناسلی به طور خاص بر نواحی تناسلی و مقعدی تأثیر می گذارند، اگرچه می توانند در نواحی دیگر مانند دهان و گلو نیز ظاهر شوند. علائم: ضایعات مولوسکوم کونتاژیوم معمولا بدون درد هستند اما ممکن است خارش یا ملتهب شوند. زگیل تناسلی می تواند باعث خارش، سوزش یا ناراحتی شود، به ویژه در هنگام فعالیت جنسی. در برخی موارد، زگیل تناسلی نیز ممکن است خونریزی کرده یا ترشح داشته باشد. https://simaye-salamat.com/what-is-molluscum/
  24. hpvdarman

    شقاق چیست؟

    شقاق مقعدی یک پارگی یا بریدگی کوچک در پوشش مقعد است که می تواند باعث درد، خونریزی و ناراحتی در حین اجابت مزاج شود. این یک بیماری شایع است که می تواند در اثر عواملی مانند یبوست، اسهال، زایمان یا بیماری التهابی روده ایجاد شود. درمان معمولاً شامل تغییرات رژیم غذایی، داروهای موضعی و گاهاً جراحی در موارد شدید است. اگر مشکوک به شقاق مقعدی هستید، مهم است که برای تشخیص و درمان مناسب به پزشک مراجعه کنید. علائم شقاق شقاق مقعد پارگی های کوچکی در پوشش مجرای مقعد هستند که می توانند باعث درد و ناراحتی شوند. برخی از علائم رایج شقاق مقعدی عبارتند از: درد در هنگام اجابت مزاج: یکی از علائم بارز شقاق مقعدی، درد تیز و کوبنده در حین یا بعد از دفع مدفوع است. درد اغلب به صورت شدید توصیف می شود و ممکن است تا ساعت ها پس از اجابت مزاج ادامه یابد. خون قرمز روشن روی دستمال توالت یا در مدفوع: شقاق مقعدی می تواند باعث خونریزی شود که معمولاً به صورت خون قرمز روشن روی دستمال توالت یا مدفوع دیده می شود. خونریزی معمولا جزئی است اما می تواند هشدار دهنده باشد. احساس خارش یا سوزش در اطراف مقعد: برخی از افراد مبتلا به شقاق مقعد ممکن است دچار خارش یا سوزش در اطراف مقعد شوند، به خصوص پس از اجابت مزاج. اسپاسم عضلانی در اسفنکتر مقعد: شقاق مقعد می تواند منجر به اسپاسم در عضلات اطراف مقعد شود و باعث درد و ناراحتی اضافی شود. درد یا ناراحتی که بین اجابت مزاج ادامه دارد: افرادی که دارای شقاق مقعدی هستند ممکن است درد یا ناراحتی مداوم را تجربه کنند، حتی زمانی که مدفوع ندارند. مشکل در دفع مدفوع: شقاق مقعدی می تواند دفع مدفوع را دردناک کند و منجر به یبوست یا زور زدن در حین اجابت مزاج شود. اگر علائم شقاق مقعدی را تجربه می کنید، مهم است که برای تشخیص و درمان مناسب با دکتر بهداشتی مشورت کنید. گزینه های درمانی ممکن است شامل تغییرات رژیم غذایی، داروهای موضعی، حمام نشستن و در برخی موارد، مداخله جراحی باشد. علت شقاق دلایل مختلفی برای ایجاد شقاق مقعدی وجود دارد، از جمله: زور زدن در حین اجابت مزاج: زور زدن بیش از حد در حین اجابت مزاج می تواند به پوشش ظریف کانال مقعد فشار وارد کند و منجر به ایجاد شقاق شود. یبوست: مدفوع سفت و خشک مرتبط با یبوست می تواند به سختی دفع شود و ممکن است باعث پارگی در پوشش مقعد شود. اسهال: اسهال مزمن یا مدفوع شل مکرر می تواند ناحیه مقعد را تحریک کرده و خطر ایجاد شقاق مقعدی را افزایش دهد. تروما: ضربه به ناحیه مقعد، مانند آمیزش مقعدی یا وارد کردن اجسام خارجی، می تواند باعث پارگی در پوشش مقعد شود. اسپاسم عضلات اسفنکتر مقعد: اسپاسم در عضلات اسفنکتر مقعد می تواند منجر به افزایش فشار روی کانال مقعدی شود و آن را مستعد ایجاد شقاق کند. بیماری التهابی روده (IBD): شرایطی مانند بیماری کرون یا کولیت اولسراتیو می تواند باعث التهاب و آسیب به پوشش دستگاه گوارش از جمله کانال مقعدی شود و خطر ایجاد شقاق مقعدی را افزایش دهد. زایمان: زنانی که از طریق واژینال زایمان کرده اند ممکن است به دلیل ضربه و کشیدگی ناحیه مقعد در حین زایمان دچار شقاق مقعد شوند. افزایش سن: با افزایش سن، بافت‌های ناحیه مقعد نازک‌تر و مستعد پارگی می‌شوند و خطر ایجاد شقاق را افزایش می‌دهند. مصرف ناکافی فیبر: رژیم غذایی کم فیبر می تواند منجر به مدفوع سفت و یبوست شود که می تواند به ایجاد شقاق مقعدی کمک کند. شناسایی و رسیدگی به علت زمینه‌ای شقاق مقعدی برای جلوگیری از عود و بهبودی بسیار مهم است. اگر علائم شقاق مقعدی را تجربه می کنید، برای ارزیابی و درمان مناسب با یک ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی مشورت کنید. بواسیر چیست؟ هموروئید چیست؟ بواسیر یا هموروئید وریدهای متورم و ملتهب در راست روده و مقعد هستند که می توانند باعث درد، خارش و ناراحتی شوند. آنها می توانند داخلی (داخل راست روده) یا خارجی (زیر پوست اطراف مقعد) باشند. بواسیر می تواند در اثر عواملی مانند زور زدن در هنگام اجابت مزاج، یبوست مزمن یا اسهال، بارداری، چاقی یا نشستن طولانی مدت ایجاد شود. علائم هموروئید ممکن است شامل خونریزی در حین اجابت مزاج، خارش، درد یا توده در نزدیکی مقعد باشد. گزینه‌ های درمانی برای هموروئید شامل تغییر سبک زندگی، کرم‌ها و پمادهای بدون نسخه، روش‌های پزشکی مانند بستن با باند لاستیکی یا اسکلروتراپی و در موارد شدید، جراحی است. اگر مشکوک به هموروئید هستید، مهم است که برای تشخیص و درمان مناسب به پزشک مراجعه کنید. علائم بواسیر یا هموروئید علائم هموروئید بسته به نوع و شدت بیماری می تواند متفاوت باشد. علائم رایج هموروئید ممکن است شامل موارد زیر باشد: خونریزی رکتوم: خون قرمز روشن روی دستمال توالت یا در کاسه توالت پس از اجابت مزاج. خارش یا سوزش در ناحیه مقعد. درد یا ناراحتی، به ویژه در هنگام اجابت مزاج. تورم یا توده در نزدیکی مقعد. نشت مدفوع. احساس اجابت مزاج ناقص. ترشحات مخاطی از رکتوم. توجه به این نکته ضروری است که این علائم می تواند ناشی از شرایط دیگر نیز باشد، بنابراین برای تشخیص دقیق و درمان مناسب، ضروری است که با یک دکتر مشورت کنید. https://www.iscanews.ir/news/1220155/درمان-و-علائم-۲-بیماری-رایج-مقعدی-شقاق-و-بواسیر
  25. بسته به عوامل مختلف احتمال عود بواسیر یا بازگشت هموروئید بعد از عمل جراحی وجود دارد. در حالی که روش‌ های جراحی هموروئید، مانند هموروئیدکتومی یا بستن باند لاستیکی، می‌توانند به طور موثر هموروئید را درمان کرده و علائم را تسکین دهند، هنوز در برخی از بیماران احتمال عود وجود دارد. در ادامه در کلینیک اچ پی وی بررسی خواهیم کرد که چه عواملی باعث عود هموروئید شده و میتواند بعد از درمان روی توده عمل شده تاثیر بگذارد. علائم عود بواسیر یا هموروئید علائم بواسیر عود کننده پس از جراحی مشابه علائم هموروئید اولیه است و ممکن است شامل موارد زیر باشد: درد مقعد یا ناراحتی: هموروئیدهای مکرر می توانند باعث درد، ناراحتی یا احساس فشار در ناحیه مقعد شوند. خارش یا سوزش: بواسیرهای مکرر ممکن است منجر به خارش، سوزش یا احساس سوزش در اطراف مقعد شود. تورم یا توده: رگ‌های خونی متورم در ناحیه مقعد می‌تواند منجر به تشکیل توده‌ها یا برآمدگی‌هایی شده که ممکن است از بیرون احساس یا دیده شوند. خونریزی: هموروئیدهای مکرر ممکن است باعث خونریزی در حین یا بعد از اجابت مزاج شوند. ممکن است خون روی دستمال توالت یا در کاسه توالت دیده شود. افتادگی و پرولاپس رکتوم: در برخی موارد، بواسیرهای راجعه ممکن است در حین اجابت مزاج از مقعد بیرون بزنند و سپس به داخل برگردند. ناراحتی در حین حرکات روده: بواسیرهای مکرر می توانند دفع مدفوع را دردناک یا ناراحت کننده کنند. اگر هر یک از این علائم حاکی از هموروئید عود کننده پس از جراحی را تجربه کردید، مهم است که با متخصص بواسیر برای ارزیابی و مدیریت مناسب مشورت کنید. دکتر هموروئید ممکن است گزینه‌های درمانی بیشتری را بر اساس شدت علائم و علل زمینه‌ ای عود توصیه کند.https://hpvdarman.com/articles/عود-بواسیر/
×
×
  • جدید...